Ramazan Kavramları

Merhaba, Ziyaretçi. Lütfen giriş yapın veya üye olun.
anasayfa anasayfa ara giris kayit
   > İSLAMİ BİLGİLER (Bilgi Platformu) > İslami Bilgiler ve Konular > Oruç > Ramazan Kavramları
Kullanıcı Adı: Beni Hatirla?
Şifre:

   > İSLAMİ BİLGİLER (Bilgi Platformu) > İslami Bilgiler ve Konular > Oruç > Ramazan Kavramları
Sayfa: [1]   Aşağı git
  Bu Konuyu Gönder  |  Yazdır  
Gönderen Konu: Ramazan Kavramları  (Okunma Sayısı 2200 defa)
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.
FECR
Genel Yönetici
*
Offline Offline

Mesaj Sayısı: 4697


Selam Hidayete Tabi Olana


WWW
« : 21 Temmuz 2013, 04:31:56 ÖS 16 »

Ramazan Kavramları (kafkuyu)
 
RAMAZAN :Bütün bir yıla yayılacak insani duyarlılığın bir aya sıkıştırılmış hali. Aç kalarak doymayı deneme. Ruhu yedirip içirme, ruhsal tokluk zamanı.
ORUÇ :Açlığın sükunetinde hissedilebilen ruhsal tokluk. Sabır okulu.
İFTAR: Asıl açlık çeken yanı; ruhu tokken, mutlu acıkmanın keyfiyle karnını da doyurmak.
SAHUR: Gün direnci için geceden beslenmek. Ertesi gün açlıktan uyumamak için uyku arası kahvaltı.
AFFETME: Birinin insan olmasını yadırgamamak. Bağışlanmak için göğe yatırım.
MERHAMET: Bir başkası için çok şeyler yapabilecek şefkatle donanmak.
BEREKET: Niteliğinden kaybetmemek. İçten içe artış. Azalmadan özleşme. Azalsa da öz kalma.
MUKABELE : Allah önünde, Kitab’ı, O’nun kasdettiği anlamla sağlamasını yaparak okuma.
HATİM: Baştan sona anlayarak okuyup bitirme. Bitimsiz bir anlama başlama.
TERAVİH : Yakınlığı artırmak.
İNFAK : Varsa varını, yoksa yoğunu paylaşmak.
SADAKA: Ç-evrenin eksiğini gediğini kendi fazlasından kapamak. Onarmak ve ayağa kaldırmak düşen ne varsa…
ZEKAT: Temel ihtiyacından fazlasını başkalarının temel ihtiyaçlarına sarfetmek.
FİTRE: Yoksula saklanan harçlık.
FİDYE: Aç kalamayanın aç bırakmayarak orucunu tutabilmesi olanağı.
DUA: Çabalarına rağmen çaresizliğini O’na anlatabilme…Lâl diliyle…
TÖVBE: Kendini yerebilme ve daha iyiye atılganlıkla özürler dileme. Değişebilme.
KANAAT: Yalnızca sahip olduklarına göz dikmek…Benim bile demeden…
İTİKAF: İçi kalabalık başı tenhaya çekmek. Daha duyarlı bir yaşam için bir süreliğine ölmek.
HİRA: Düşünülmeyenleri düşünebildiğin soyut tırmanışların karşılığı…
TİLAVET: Anlamı sesine verip güzelce okumak. İlahi güfteyi anladığını ifade eden bir besteyle kanatlandırmak…
TERTİL : Dura düşüne, içselleştirerek Kuran’ı okumak.
SABIR: Doğrulukta/olgunlukta inat.
TEFEKKÜR: Anlam’ı sevenin gece gündüz çektiği sancı. Kafasını tasında kaynatmak.
ZİKİR: Hiç hatırından çıkarmamak Allah’ı. O’nun değerlerini an-lamak: an içinde yaşamak, anı-lamak: hatıra değerinde yaşamak, anılarda bırakmamak: terk etmemek ve yaşamla beraber kılmak.
TESBİH: Mükemmelliği çekmek. Sayısız. Kanılmaz bir anmayla yaşamak.
KADİR GECESİ: Kitab’ın ilk hecesi. İlk kelime, ilk cümlesiyle anlamın gecesi.
TEZKİYE: Saflaşma, saf kalma. Çıkarlarından bile kaçtığın tenezzülsüzlük kuytusu. Şımarıklığını uslama.
SELAM: Hep barış olma. Güven verme. Rabbinin zatında varlığa gülümseme…
BAYRAM: Olgunluğa ve kazanımlara sevinme. Sabırla gelen gün.
 
Ramazan Kavramları / (çift dünyalı)
 
RAMAZAN: Bir rüya gibi yaşanıp keşke uyanmasak diye hayıflandığımız, vahyin iç ısıtan soluğunda yaşanan güzellik. Yaşadığım ruhsal açlık ve susuzluğun
doyurulduğu manevi sofra. Mevsimlerden aşk ayı olduğu için ruhumun gebe kaldığı günler…Maddi ve manevi arınma.
ORUÇ : Kendini tutmak, şımarıklığını susturmak. Tefekkür diyeti. Asıl açlığın mide açlığı olmadığının fark edilmesi. Dudaklara kilit vurmanın rahatlığı.
İFTAR: Nefse karşı savaşan askerlerin “Ye” emriyle hazır ola geçmesi. Fakirlerin, açların, yolda kalmışların halini anlayarak şükür anı. Susuzluk ve açlık
anında Allah’ı aşkına tanık tutmak.
SAHUR: Yeme içmede serbest zaman diliminin son neşesi.
AFFETME: Yaratıcıdan yaratılmışa kadar inebilen en temel duygu.
MERHAMET: Elçi’nin adından mülhem.
BEREKET: Bire bin olma hali.
MUKABELE: Yaratıcı’dan yaratılana inen hayat kitabının (bir aylık zaman diliminde) toplu okunuşu.
HATİM: Kitap’ımızın; mealinin de tefekkürüyle; anlaşılması ve yaşanmasıyla sağlanacak bütün okuma.
TERAVİH: Kavuştuğumuz nimetlere şükürle, coşkuyla alabildiğine kıldığımız namaz.
İNFAK: Toprağa yakın zevklerden sıyrılıp, yüce bir vicdan zevkini yaşamak. Verilen nimetlerden özellikle maddi değerlere şükür.
SADAKA: Allah’ın emirlerine olan sadakatın açık tanıklığı. Malı çoğaltan ve bereketlendiren neden. Ahirette verenin , dünyada verilenin yüzünü güldürecek
manevi bir vergidir.
ZEKAT: İslam’ın, barışın köprüsü
FİTRE: Gönülden verilen.
FİDYE: Orucu tutamayanın, tutana ikramı.
DUA: Sözlerin secde etmesidir, miraca çıkmasıdır, kalbimizin telefonudur.
TÖVBE: Suçunu kabul edip, bir daha yapmama sözünü verebilme.
KANAAT: Hakikate doymak. Sahip olduklarımıza şükretme. Topraktan ötesi olmadığını anlamak.
İTİKAF: Bir müddet kendi Hira’larımıza çekilmek
HİRA: İtikafa çekilmek için arayacağımız sakinlik.
TİLAVET: Daha iyi anlamak için yapılan okuma.
TERTİL: Dura düşüne okuma.
SABIR: “Son” u selamet. Aydınlık, teselli, yağmur, istiridye incisi. Eyyub ya da Yakub’un diğer adı.
TEFEKKÜR: Bir nevi teşekkür. Düşüncenin asaleti, çağın bilinci. Gözün görmediğini kalbin görmesi.
ZİKİR: O’ na eğilmenin dile gelişi. Evren orkestrasında bir nota olma.
TESBİH: Çektikçe “çeker” iz. Sonsuz teslimiyetin ismi. Yeryüzünden evrensel döngüye sesleniş.
KADİR GECESİ: Ayetlerin kalbe indiği her an. Yaratıcı’ nın kullarına seslendiği ilk gece. Erişilmeyen raflardan sofrana indirilenin gecesi. Karalıklarını
rahmetin ırmağına bırakan, dua dua göğe yürünen gece. Takdir edilenlerin yeniden hesaplandığı gece.
TEZKİYE: Tertemiz bir benlik için didinme.
SELAM: Kuldan kula dua. En güzel iltifat. Kelamı dostlarla paylaşmak.
BAYRAM: Aydınlanan havayla ruhumuzun da soluklanmaya başlaması.
 
Ramazan Kavramları (ay sızısı)
 
RAMAZAN: Geçmişi gelecekten geçirmek. Yeni başlangıçlar…
ORUÇ: Günaha mecalsiz sevaba atılmak. Sabra kıvrılmak.
İFTAR: İçin tokken acıkmanın keyfi. Gerçekten acıkınca sofrayı yaşamak.
SAHUR: Ertesi ibadetler için gerekeni yapmak. Kolay sabır için kahvaltı keyfini zora sokmak.
AFFETME: Bağışlanmaya tedbir. Ödevini yapmayana hakkından geçme erginliği.
MERHAMET: Kollarının çevreni saracak kadar güçlü olması. Sevginin tanrısal hali.
BEREKET: Özgünlüğün soyut gebeliği. Yetinmenin ve paylaşmanın çocuğu.
MUKABELE: Gökten geldiği gibi okumak yerdeki sayfaları. Sağlamasıyla…
HATİM: Güzel bir hayata başlamak için sayfaları bitirmek. Anlaya ağlaya…
TERAVİH: Daha iyi bir hayat için iyi namazlar. İyiliğe eğilmek/rüku, kötülüğe başkaldırı/ kıyam, doğruya kapanmak/secde…
İNFAK: Artanı eksilterek yaşamak. Ayağa dolanmasın için.
SADAKA: Artanının sahibini arayıp bulma, bulup verme duyarlılığı. Bir tatlı söz, bir pul, bir gülümseme bile olsa…
ZEKAT: Mutlaka paylaşmak. İtirazsız, disiplinli paylaşım.
FİTRE: Kasden sende unutulmuş yoksul hakkı.
FİDYE : Yoksula ödenen oruç. Yaşanamayan güzelliğin hoş telafisi.
DUA: Dilekleri en yukarıya çıkarma eylemi.
TÖVBE: Beyaz giymesi ruhun. Kirden ırak yunup da…
KANAAT: “Yetti, şükür’” deyince artıvermesi hayatın. Bereketin “yettim” deyişi…
İTİKAF: Yalnızlığını yalnızlığa çekmek. Bir parça dirilmek için ölüsünü kenara taşımak.
HİRA: Yalnızların dostu. Kürsü.
TİLAVET: Hakikate sesinden kanatlar takmak…
TERTİL:Hayat olacak hakikat okunmasından belli olur.
SABIR: Olumsuz baskılara rağmen iyilikte diretmek. Yozlaşmamayı başarmak.
TEFEKKÜR : Düşüncelere düşmek. Hakikatin ayaklanması için.
ZİKİR: Bilincin an’ı kaçırmaması. Anlık ve anılık farkındalık hali. Hakikatin an be an güncellenmesi.
TESBİH: Dudak kıpırtılarında gezinen aşkın ilahisi. Acziyette yokluk, yüceltmede varlık tadı…
KADİR GECESİ: Kaderini çizme, yazgını yazma gecesi. Ömürlük!
TEZKİYE: Renkten renge girmeyi terk. Arınmışlığın rengini girmek kalp resmine…
SELAM: Barışa durmak. Savmak savaşı insanlığın başından.
BAYRAM: İlahi ödül. Çocuğun şekeri, yaşlının kalbiyle hakkın halk günleri…
 
Ramazan Kavramları (neşeli hüzün)
 
RAMAZAN: Geçmişe telafi. Güzel gitmesi için hayatın, gelişigüzelliğe son. Yeni seneye bismillah!
ORUÇ: İnsanın aç, açlığın tok kalması.
İFTAR: Hak edilmiş tokluk.
SAHUR: Sabra kuvvet, ibadete kan, açlığa can.
AFFETME: Merhamete adanmak. Hatalarını düşünmekten başkalarının hatalarına karşı unutkanlık…
MERHAMET: Sevgiyi, güveni kucak açtırmak.
BEREKET: Özünden taşmak. Niteliğinden artmak.
MUKABELE : Kitab’ı hakikatine kıyasla anlam sağlaması yaparak okumak.
HATİM: Koca hakikatin dizi dibinde, kitap bittikçe hakça başlatmak hayatı.
TERAVİH: Alnı sıkça vurmak toprağa. Arınsın diye ağaç…
İNFAK: Varını yoğunu varlığa birliğe adamak.
SADAKA: Sahibini verilirse artıran, verilmezse eksilten bela.
ZEKAT: Kimseyi ihtiyaçlı bırakmama duyarlılığının adı. Mutlaka paylaşmak.
FİTRE: Senin cebine konmuş yoksul harçlığı.
FİDYE:
Tutulmamış oruca sosyal ödenek. İbadetsiz kalmamak.
DUA: Ovada eylediklerini tepede dilemek.
TÖVBE : Gözlerin pişmanlıktan boşanması. Huy abdesti…
KANAAT: Aç gözlülüğe açılmaması gözlerin. Kendinin olana o değilden açık, başkasının olana tamamen yumuk kalması.
İTİKAF: Kıyılarından kendine çekilmek.
HİRA: Sarp düşünüşlere omuz. Kentin uçurumundan çıkılan çukur: derinlik…
TİLAVET: Hakikati doğal bestesiyle söylemek.
TERTİL: İnceden inceye elemek hakikatin özünü. Toprağıyla yoğurmak için…
SABIR: Olumuna ölüm! Olgunluğa erim.
TEFEKKÜR: Bilinçli dalgınlık. Vurgun yemek deryadan.
ZİKİR : Tanrı’nın hatırına yaşamak.
TESBİH: Hayranlığı çekmek. Hayranlık uyandıran bir yaşama çekilmek…
KADİR GECESİ: Karar hecesi. O-ku…
TEZKİYE: Her lekeyi çıkarmak kalbinden. Çıkarcılık lekesini en başta…
SELAM: Kendiyle barışanın evrene tebessümü.
BAYRAM: Sahici şeker. İçtenlikle ibadet eden bedene baklava börek.

KAYNAK:
http://www.okuder.com/yazilar/vahyin-mesajini-bugune-tasimak/#.UevgY9L0HSh
Logged

Sayfa: [1]   Yukarı git
  Bu Konuyu Gönder  |  Yazdır  
 
Gitmek istediğiniz yer:  

Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2015, Simple Machines
Bu Sayfa 0.351 Saniyede 22 Sorgu ile Oluşturuldu