Vintage

Önemli günler yaşıyoruz… Son bir haftanın gelişmelerini arka arkaya koyalım…

- Genelkurmay Başkanlığı Askeri Savcılığı “AK Parti ve Gülen Cemaatini Bitirme Planı”nın karargâhta hazırlandığına dair delil bulamadığını söyleyerek belgenin altında imzası olan albayla ilgili takipsizlik kararı verdi.

- İki gün sonra Genelkurmay Başkanı, Askeri Savcılığı'ın bu kararına dayanarak belgeyi sahte ilan etti, hükümet ve sivil yargıyı da sahteciyi bulmaya davet etti. Ayrıca belgeyle ilgi yapılacak her hangi yeni soruşturmanın askeri yargıda yapılacağını gazetecilere tekrar tekrar hatırlattı.

Bu yazı MGK toplantısından önce ve MGK’nın her satırı hatta her sözcüğünden keramet arandığı açıklamasından önce yazıldı. Kimilerinin 28 Şubat 1997 MGK toplantısı kadar önem atfettiği 30 Haziran 2009 MGK toplantısının açıklamasını beklemeden yazıya oturmak, gazetecilik mesleği bakımından akıllıca sayılmaz.Niçin MGK toplantısının sonucunu beklemeyi gereksiz buldum?Üç nedenden ötürü:

İran muhalefetinin, bazı çevrelerin de desteğiyle, "erken" harekete geçmesini bir "hesap hatası" olarak nitelemiştim. Bu düşüncem şimdi doğrulanıyor. Tepki etkisini yitirdi. Rejim krizin üstesinden geldi ve hem içeride hem de dışarıda karşı atağa geçti. Hesap hatası yapanlar, İran muhalefetine çok ağır yara aldırdı. Seçim hilesi ile harekete geçirilen kitleler, hile olmasından çok, hile umuduna sarılanların tuzağına düştü. Bu tuzak, muhalefete değil rejime güç kazandırdı. Gençleri yüzüstü bırakacaklar demiştim, öyle de oldu. Batılı ülkeler, Tahran yönetimine bir gözdağı vermeye kalkıştılar ve başarısız oldular. İran'ın iç sıkıntıları ayrıca bir tartışma konusu. Yaşananlar, varolan iç sıkıntılarla mücadele etme niteliğini kaybetti ve muhalefet "haklı" taleplerini "başkalarının yöntemleri"ni kullanarak zayıflattı.

İran'ı bir kere daha yazayım: Ruhat Mengi, Vatan'da benim "Cumhuriyet mitinglerinin farisicesi" başlıklı yazımı eleştirmiş. Yazımı anlamamış.

Anlamasını da beklemem.

Sayın Mengi'nin bu tür meseleleri anlamadan ama çok anlıyormuş gibi yazan, konuşan üstelik çok konuşan birisi olduğunu biliyorum.

O, İran'daki olayı anlamak yerine, "kakül direnişi" dediğim şeyin başarılı olması dileğindedir.

Taraf Gazetesi, basının gücünü gösterdi. Daha da önemlisi, demokrasilerde, basının tesirini ve değerini gösterdi. Taraf'ın geçtiğimiz cuma günkü manşeti olmasaydı, Başbakan ile Genelkurmay Başkanı, haftalık olağan görüşmelerini iki gün öne alabilir, iktidarı ile muhalefeti ile, medyasının büyük bölümü ile bu ülkede demokrasiye sahip çıkma kararlılığı sergilenebilir miydi?"AK Parti'yi ve Gülen'i bitirme" eylem planı, benzerlerini daha önce gördüğümüz, askerî darbe heveslisi cuntaların varlığını yeniden hatırlattı. Belgenin doğru mu, yanlış mı olduğu tartışılıyor ama sorulması gereken bir soru var: Neden doğru olabileceği ihtimali daha ağır basıyor? Bu soruyu, Genelkurmay Başkanlığı kendisine mutlaka sormalıdır.

İran'da ne oldu? Farisice, biraz tersinden olmakla birlikte, bir Ergenekon operasyonu yapıldı, yalnız tutmadı.

Başta, Humeyni'nin Başbakanı, sonuna kadar İslamcı bir lider: Musevi.

Ardında, Batılı yaşam tarzı savaşına soyundurulmuş, öteden beri İslam devriminin uygulamalarına direnen kesimler... Benim deyimimle "Kakul direnişi"nin gönüllüleri...

Bu iş, Musevi üzerinden, İslam devrimi ile hesaplaşma işiydi.

Elbette Musevi'nin amacı o değildi.

Önce, otuz altı yıl öncesine gidelim; 6 Ekim 1973'te patlayan ve yerküremizi çok fazla etkileyen Arap-İsrail savaşını hatırlayalım…

Arap ülkelerinin, İsrail-ABD tandemine karşı “petrol kartı”nı oynayarak “misilleme” yaptığı o günlerde, kapalı kapılar ardında cereyan eden 'hayati' bir toplantıyı yeniden oynatalım.

*

Sayın Başbakan, dün AK Parti Meclis Grubu'na hitaben yaptığınız konuşmayı dinleyemedim, ama konuşmanın metnini okudum.

İlk tepkim: Ne bu şiddet bu celal?

Suriye sınırındaki mayınlı araziyle ilgili kanun teklifine ilavelerde bulunmaya hazır olduğunuzu, mesela mayın temizleme işinin Milli Savunma Bakanlığı'nca yaptırılması alternatifine sıcak baktığınızı, hatta "kiralama karşılığı mayın temizleme" seçeneğinin de değişebileceğini söylediğinize göre, kanun teklifinizin mükemmel olmadığını / olmayabileceğini siz de kabul ediyorsunuz.

Öyleyse, "muhalefetin provokatif tavrı ve bu tavra bazı köşe yazarları tarafından verilen destek" gibi bir söylemle karşılıklı öfkeyi besleyeceğinize, tansiyonu düşürmeye matuf bir tavır sergileyemez miydiniz?

Türkiye'de ne zaman olumlu, sevindirici, ümit verici bir gelişme olsa birileri, bir yerler harekete geçer ve bu ümit bir anda derin bir üzüntüye dönüştürülür. Ne zaman bir şeyler yoluna girmeye başlasa süreci boşa çıkaracak bir olay mutlaka olur. Bu kanaati besleyen yüzlerce örnek gördük. Özellikle de “Kürt meselesi” ya da terör meselesi konusunda.

Gündem mayınlı arazinin temizlenmesine kilitlendi. Geçen gün (26 Mayıs Salı) radyodan Deniz Baykal'ın, Hükümetin mayınlı arazinin temizlenmesiyle ilgili verdiği kanun teklifini eleştiren konuşmasını dinledim. Meraklısı için hemen söylemeliyim ki, evet ben de Deniz Baykal gibi düşünüyorum. Bazı konularda maliyet hesabı yapılmaz. Mayınlı bölgenin Türkiye Cumhuriyetinin imkanları ile temizlenerek bölgedeki köylüye verilmesini savunuyor; o kadar stratejik bir bölgede mayın temizleme karşılığı olarak toprak bahşedilmesini onaylamıyorum.

Gerçekten o mu yoksa?

Bu kadar kısa zamanda mı kesildi fatura?

İş için sık sık İsrail'e gidip gelen bir dostum söyledi:

-Evet, mayınların İsrail firmasına verilecek olması bir gönül alma işidir! Çünkü, devlet adına resmen ifade edilmemiş olsa bile, İsrail'de, halkta müthiş tepki var Davos konusunda Başbakan Tayyip Erdoğan'a karşı...

Türkiye Büyük Millet Meclisi, Suriye sınırındaki mayınlı arazilerin temizlenip tarıma kazandırılmasıyla ilgili bir yasa tasarısı konusunda tıkanmış gibi gözüküyor.

Aslında çok derin psikolojik tahlillere ihtiyaç var ama uzun lafı kısa keseceğim: Tartışmanın özünde, bizim çoğu işimizde olduğu gibi yabancı düşmanlığı meselesi yatıyor.

Uzun yıllardır neredeyse gereksiz diyebileceğimiz bir endişeyle (paranoya belki daha doğru tabir) mayınlı bulunan bu geniş arazi, eğer Meclis’teki yasa tasarısı kabul edilirse, önce ihaleye çıkarılacak. İhaleyi kazanan firma veya firmalar, bu araziyi mayınlarından temizleme karşılığında arazinin üst kullanım hakkına bir süreliğine (toplam 49 yıl ama herhalde bunun 4-5 yılı mayın temizlemekle geçecek) elde edecekler.